با این که من که طرفدار پروپاقرص نرمافزارهای آزاد (کدباز) هستم، همیشه فکر میکردم در یک مورد خاص به نرمافزار آزاد نمیتوان اعتماد کرد. آن یک مورد خاص هم نرمافزارهای ضدویروس هستند. زیرا این نرمافزارها باید هر روز و هر ساعت بهروز شوند تا بتوانند ویروسهای تازه را بشناسند. و از آن جا که نرمافزارهای آزاد را معمولاً برنامهنویسان داوطلب (بخوانید بیکار!) توسعه میدهند، این کار برایشان کموبیش نشدنی است. زیرا کسی نیست که خرج زندگیشان را بدهد تا آنها تماموقت روی بهروزکردن ضدویروس کار کنند.
ولی همین امشب نظرم دربارهٔ حرفهای بالا عوض شد. خودم هم باورم نمیشود که جامعهٔ برنامهنویسان و کاربران نرمافزارهای آزاد دیگر این قدر قوی باشد. ولی انگار هست! امشب پس از آزمودن چندین ضدویروس معروف برای رهاشدن از دست ویروس تازهای که به جان ویندوزم افتاده، و پس از این که کمکم به فکر نصب دوبارهٔ ویندوز افتاده بودم، با بیمیلی نرمافزار ضدویروس ClamWin را نصب کردم. این نرمافزار کدباز و رایگان است و بدون حمایت مالی هیچ شرکتی نوشته و بهروز میشود. اجرایش کردم تا ببینم میتواند ویروسم را بشناسد و بکشد یا نه. نتیجهاش را دیگر حدس زدهاید!
همین الان ClamWin دارد همهٔ کپیهای آن ویروس نامرد را که در تمام دیسک سختم پخش شده است، میکشد و راحتم میکند! برایم خیلی عجیب است که ClamWin ویروس را شناخته است، ولی AVG Security Suite و NOD32 AntiVirus نشناختندش.
آهای برنامهنویسان بیکار و نیکخواه سراسر دنیا که کدهایتان را به دیگران میدهید! من برنامهنویس نیستم، ولی همهٔ شما را دوست دارم!!
